Белаазёрск

“Калі закончыўся ўрок…”

Нікому не сакрэт, што Белаазёрскі каледж электратэхнікі – адзіны з даўніх цэнтраў культурнага жыцця нашага горада. Яшчэ адным сцверджаннем гэтаму стала сустрэча, што адбылася 3-га траўня бягучага года ў сценах навучальнай установы. На гэты раз навучэнцы мелі магчымасць сустрэцца з паэтам Васілём Жуковічам, ансамблем “Землякі”, што з Янава, музычны кіраўнік якога, Васіль Іванавіч Перапёлкін не проста кампазітар, але і актыўны ўдзельнік сустрэч, і, канечне, з нашай “белурскай ластаўкай” – Нінай Мацяш.

Да слухачоў з каледжа далучыліся і вучні белаазёрскай гімназіі, таму беларускае слова мела вялікую і, трэба сказаць, вельмі ўдзячную аўдыторыю. Напрыканцы сустрэчы былі і кветкі, і добрыя словы юнакоў і дзяўчат. Крыху пазней некаторыя з іх адгукнуліся на напісанне невялічкай мініятуры “Маё ўражанне ад сустрэчы”, вытрымкі з якой і прапаноўваю зараз нашым чытачам:

“Я пачула песні, якія кранулі сэрца. Слухаці іх было на радасць”.

Вольга Юркевіч, вучаніца групы 413.

“Адкрыў для сябе новага кампазітара і новага паэта. Больш за ўсё ўразіла духоўнае адзінства паміж Васілём Жуковічам і Васілём Перапёлкіным. Падалося, што гэтыя людзі – родныя браты”.

Сяргей Халецкі, вучань групы 413.

“Сустрэча з Нінай мацяш і яе сябрамі мне спадабалася. Вершы, якія чытала Ніна Язэпаўна прымусілі задумацца над жыццём, над яго сэнсам. Шкада толькі, што некаторыя з іх я так і не зразумеў”.

Віктар Ткачук, вучань групы 413.

“Я зразумела складанасць лірыкі, але ўсё ж хацелася пачуць больш жыццясцвярджальных, аптымістычных твораў…”

Дзяўчына, што пажадала застацца невядомай.

“Мяне заўсёды захапляла гэтая жанчына – Ніна Мацяш. Яе любоў да роднай зямлі, яе мужнасць і духоўная моц”.

Юля Рапіна, вучаніца групы 413.

“Хацелася б больш станоўчага ўражання ад сустрэчы. Чамусці падалося, што многія песьні спяваліся пад фанаграму, а калі чыталіся вершы, то я быццам слухаў “Навіны”. Сустрэча для мяне здалася “сырой”. Спадзяюся, што ўдзельнікі ўлічаць мае крытычныя заўвагі”.

Аляксандр Сташынскі, вучань групы 413.

“Час правяла з карысцю. Сустрэча гэта добрая прапаганда беларускага слова. Вельмі хочацца, каб такіх сустрэч было болей”.

Невядомая дзяўчына.

Што ж, застаецца толькі прыслухацца да маладых! Няхай грэе вясновае сонейка, няхай прарастаюць паросткі беларускасці!